Houtafdeling maakt nieuw altaar en lezenaar voor parochie Kontich Kazerne

Vorig jaar vierde de parochie Kontich Kazerne het 75-jarig bestaan van de kerk. Op de daarbij georganiseerde fototentoonstelling kon je de evolutie van het kerkmeubilair, vooral dan dat in het hoogkoor, goed volgen.

Zo is onze kerk vandaag aan zijn vierde hoofdaltaar toe. Toen de kerk pas voltooid was, waren de financies niet meer toereikend om een nieuw altaar te bouwen. Maar de Montfortanen hadden hun thuisbasis in Leuven, en daar kon een oud hoofdaltaar aangekocht worden. Bereidwillige parochianen waren bereid om met paard en kar naar de universiteitstad te trekken, het altaar daar te demonteren en met het gevaarte huiswaarts te keren. Een onderneming die drie dagen duurde. Zoals het in de toenmalige liturgie hoorde, werd het helemaal voorin de kerk geplaatst, de priester 'las' de mis immers met het gezicht in dezelfde richting als de gelovigen, dus met de rug naar het volk. Het altaar zelf was van hout en in neogotische stijl uitgevoerd. Op zich een mooi werkstuk, maar niet bepaald passend in de moderne stijl van het kerkgebouw.

De jaren 50

In de vijftiger jaren werd dit eerste altaar vervangen door een groot altaar in moderne stijl, passend bij het andere koormeubilair. Het was, zoals de communiebanken en de twee ambo's links en rechts vooraan het hoogkoor bekleed met stijlvol travertinmarmer, net als de vloer van het hoogkoor.

Een lang leven was dit altaar niet beschoren. De liturgische hervorming van het Tweede Vaticaans Concilie draaide de priester met zijn gezicht naar het kerkvolk. Daardoor veranderde in de meeste kerken het hoogaltaar in een sacramentsaltaar voor het tabernakel, en er kwam een nieuw altaar, dichter bij de mensen. In onze kerk werd het gemaakt door een eigen parochiaan, Jos Sluyts uit de Pauwhoevestraat. Hij bouwde een sobere altaartafel, mooi uitgevoerd in beukenhout. Die kwam vooraan op het hoogkoor, vlak bij de trappen. De liturgische vernieuwing maakte ook de samenzang belangrijker, en het koor kreeg daarbij een stevige rol. Ons gemengd zangkoor nam in die tijd een hoge vlucht, er kwam dus te weinig plaats op het doksaal waar het oude orgel stond. Dat was bovendien aan een grondige revisie toe, en daarom werd besloten om het uit te bouwen en vooraan in de kerk te plaatsen. Het hoogkoor kreeg daarbij een heel ander uitzicht. Het werd naar de kerk toe enkele meters uitgebreid, de communiebanken verdwenen samen met de ambo's en ... tot spijt van heel wat parochianen moest ook het mooie hoofdaltaar wijken. Gelukkig kreeg het met het vernieuwde orgel een stijlvolle vervanging.

Tijd voor harmonie

In de kerk was het nog een allegaartje van meubelstukken. Aan de beelden en op het koor stonden verschillende pied-de-stalles in alle maten en gewichten. Mooi was anders. De kerkfabriek besloot om er nieuwe te laten maken, in een mooie houten stijlvolle uitvoering. Het Vrij Technisch Instituut van Kontich wilde die klus wel klaren, en de vakleraar en zijn leerlingen kweten zich voortreffelijk van hun taak. Stilaan groeide dan ook de idee om het hele kerkmeubilair in dezelfde stijl uit te bouwen. Raf Hellemans, die enkele jaren geleden ook de nieuwe kerststal ontwierp, tekende alles nauwkeurig uit. Weer was het VTI bereid om de zaak praktisch uit te werken, en zoals het een altaar past, in mooie echte eik. Ook de lezenaarstoel zou in dezelfde stijl vernieuwd worden. Het zou een project voor dit schooljaar worden, maar veel vroeger dan verwacht kwam er een telefoontje van leraar R. Heylen : het altaar was klaar. De verleiding was dan ook groot om het reeds met Kerstmis in dienst te nemen.

Verder in het jaar volgt dan de plechtige consacratie, want een altaar moet volgens de regels van de kunst gewijd worden. Met de aanschaf van dit nieuwe altaar is de vernieuwing en aanpassing van het kerkmeubilair zo goed als rond, en zoals iedereen wel zal beamen : het is echt mooi.

Koen Herreman
Parochieblad Kontich