Opgegeven, weggegooid om verschil te maken

Stefan Perceval

Stefan Perceval studeert in 1998 af aan het HIDK – Studio Herman Teirlinck. Meteen nadien speelt hij mee in de Victoria productie Wysigyg van Paul Mennes. Bij Victoria tekent hij later ook voor de tekst en regie
van Solidatus!. Bij Het Toneelhuis regisseert hij Nacht, de moeder van de dag, Sweet Bird of youth, het bejubelde Lits jumeaux en Peer Gynt en speelt hij in topproducties zoals Franciska, AARS!, De leenane trilogie, L. king of Pain, Dood van een handelsreiziger, Volk, Beats en Canal Albert, waar hij zelf de tekst voor schreef, en Wolfskers. Stefan was nog te zien in de Toneelhuisproductie Mefisto waar zijn rol als Goebbels niet onopgemerkt voorbij is gegaan en geroemd in binnen- en buitenland. Ondertussen acteert
Stefan in talrijke televisiereeksen en films.

Voor Het Paleis schrijft en regisseert hij Honingbijen, Hard Hart, Geest, Trilogie voor Moeder de
vrouw, Alleman, Paola246, Prookjes en U bent mijn moeder, deze voorstelling werd ook geselecteerd voor het Nederlands theaterfestival 2006, hij speelt de titelrol in Woyzeck van Büchner en is Wortel in het magistrale Wortel van Glas van hem en Josse De Pauw. Met “Wij?”, een productie die hij
opzet met de jongens van het vierde jaar hout van het VTI uit Kontich, gooit hij hoge ogen en zet het beroepsonderwijs in een nieuwe daglicht.

Dit jaar maakt hij verschillende producties voor Het Paleis in Antwerpen waaronder” Bolleke sneeuw” dat uitgenodigd is op een internationaal kinderfestival in Shangai. Ook maakt hij een nieuw scholenproject met de Dageraad uit Kortessem, “1seconde”.

Abstract

“Kunst is geen wetenschap en toch is er niks zo doeltreffend als kunst om een analyse van de werkelijkheid te maken”.Kunst is “iets”, een ding om de tijd te vullen want de leegte verdwijnt niet. Kunst is een afwezige in de theoretische analyse van de werkelijkheid. Daarom pleit ik voor een doorgedreven aanwezigheid in ons
onderwijssyteem. Wij, de artiesten zeg maar, zij die zich aan haar hebben overgeleverd, moeten er bij zijn van in de kiem. Moeten deel uit maken van een leefwereld waarin kinderen groot worden, jongeren strubbelen met hun problemen. Tijdens deze lezing geef ik voorbeelden getoetst aan de ervaring
die ik opdeed tijdens het project,”1 seconde” bij De Dageraad in Kortessem. Een project waar ik werkte met jongeren die opgegeven zijn door een maatschappij. Maar die nu veel meer te bieden hebben dan deze
maatschappij van hen denkt.

Bron: KULeuven